به همین سادگی ، به همین خوشمزگی .
نه ، به همین بدمزگی ، واقعا به همین بدمزگی .
من اگر جای شهرام گیل آبادی –
مدیر رادیو جوان – بودم
و هفته ی پیش به همین سادگی روی اسمم خط
می کشیدند و من را می فرستادند به یکی از کم
تاثیرترین بخش های سازمانی که در آن کار می کردم ،
مزه بد دهانم به این سادگی ها از بین نمی رفت .
اشتباه نکنید . بحث اصلا بحث شخص
گیل آبادی نیست،
بحث درباره ی سازمانی است که در رخوت خیلی از
سازمان های فرهنگی مان که معمولا بودجه شان را
صرف برنامه های بی بو و
بی خاصیت می کنند ، کارهای
تاثیر گذاری کرده است . بحث درباره ی تغییر مدیران
نیست . تغییر مدیران ، اتفاقی طبیعی است ولی
چگونگی این تغییر مهم است . بحث درباره ی مدیر تازه
به میدان آمده ی رادیو جوان نیست . ان شاءالله که او
اصلا رادیو جوان را خیلی بهتر حال و
روز فعلی اش بکند .
بله ، مطمئنا گیل آبادی
تا ابد نمی توانست روی صندلی
ریاست رادیو جوان بنشیند و روزی باید عوض می شد ،
اما چرا با این سر و شکل ؟؟؟؟
فقط فکرش را بکنید ، کسی باشی که تغییر و تحول
اساسی ای در شبکه زیر نظرت انجام داده باشی تا
شبکه رادیو یی ات را به محبوب ترین و پر طرفدارترین
شبکه ی رادیو یی تبدیل کنی و بعد این طوری با تو
برخورد کنند . کاری کرده باشی که در این جنگ
رسانه ها ، جوان ها چند ساعتی را به جای دیدن
شبکه های ماهواره ای و نشستن پای اینترنت و دنبال
فیلتر شکن گشتن ، به رادیو – دقت کنند ، رادیو نه
تلویزیون – گوش بدهند و محصولات فرهنگی خودمان
داخل روح و مغزشان نفوذ کند و بعد این طوری با تو
برخورد کنند .
آخه چرا ؟؟؟ واقعا چرا ؟؟
رادیو جوان چه گناهی کرده به جز جذب جوان ها به
کشور و دین و آیین و فرهنگ خودمان ؟
رادیو جوان چه گناهی کرده به جز نو آوری و در
ساختارهای کلیشه ای و خاک گرفته
رادیو و تلویزیون مان ؟
بله ، مطمئنا در هر کار جدیدی همیشه نقاط ضعفی هم
وجود دارد ولی واقعا برآیند نکات
مثبت و منفی رادیو جوان
این بوده که مدیر خلاق شبکه را بفرستند جایی مثل
اداره نمایش های رادیویی ؟
یعنی برای مدیری با این کارنامه ، جای بهتری برای
استفاده از توانایی های او نبوده ؟
واقعا با این برخوردها برای کسانی که می خواهند در
ارائه ی ارزشهای دینی ملی مان به جوان ها نوآوری
کنند ، چه انرژی ای می ماند ؟
کسانی که این برخوردها را می کنند
یا با فشارهای چند
ماهه شان پایه گذار این برخوردها بوده اند ، تا به حال
خودشان چقدر شنونده برنامه های رادیو جوان بوده اند؟
ماه رمضان پارسال سری به رادیو جوان زدند تا ببینند
چقدر از جوان ها
سحر و افطارشان با این رادیو گره خورد؟
از برگزاری جشنواره ی تسنیم خبر دارند که چگونه این
رادیو این همه جوان را برای فعالیت قرآنی ، بسیج کرد؟
آمار هشت میلیون شرکت کننده در یک جشنواره ی
قرآنی ، پیش از این در کارنامه ی چه سازمانی
نوشته شده بود؟
آنها اصلا تا به حال سری به اینترنت و وبلاگ های رادیو
جوان زده اند تا ببیند این شبکه چه موجی را در بین
جوان ها ایجاد کرده است ؟
از آمار بیست هزار وبلاگ مرتبط بارادیو جوان خبر دارند ؟
آنهایی که این شبکه را زیر فشار خودشان قرار دادند و
منتظر سوتی کوچکی بودند تا آن را پبراهن
پیراهن عثمان کنند ،
خودشان تا به حال چه کار تاثیرگذاری
برای دین و فرهنگ
جوان های مملکت کرده اند ؟
آنها اصلا به فکر جوان هایی هستند که ممکن است به
خاطر این اتفاقات ، بی خیال این آب باریکه ارتباط
بشوند؟
دکتر گیل آبادی در گفتگوی نوروزی اش با همشهری
جوان گفت :
(( هر حرکت این طوری نیاز به شهید دارد . من این را
دائم به بچه ها می گویم که بگذارید اگر قرار است خراب
شویم ، در این راه قصد قربت کنیم و شهید شویم . ))
برگرفته شده از مجله ی همشهری جوان
+ نوشته شده توسط سارا هاجری در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387 و ساعت
0:42 |
